تفاوت های مدیریت در افغانستان و اروپا

اروپا: موفقیت مدیر بر اساس پیشرفت مجموعه تحت مدیریتش سنجیده میشود
افغانستان: موفقیت مدیر سنجیده نمیشود، خود مدیر بودن نشانه موفقیت است
اروپا: مدیران بعضی وقتها استعفا میدهند
افغانستان: عشق به خدمت مانع از استعفا میشود
اروپا: افراد از مشاغل پایین شروع میکنند و به تدریج ممکن است مدیر شوند
افغانستان: افراد مدیر مادرزادی هستند و اولین شغلشان در بیست سالگی مدیریت است
اروپا: برای یک پست مدیریت، دنبال مدیر میگردند
افغانستان: برای یک فرد، دنبال پست مدیریت میگردند و در صورت لزوم این پست ساخته میشود
اروپا: یک کارمند ساده ممکن است سه سال بعد مدیر شود
افغانستان: یک کارمند ساده، سه سال بعد همان کارمند ساده است، در حالیکه مدیرش سه بار عوض شده
اروپا: اگر بخواهند از دانش و تجربه کسی حداکثر استفاده را بکنند، او را مشاور مدیریت میکنند
افغانستان: اگر بخواهند از کسی هیچ استفاده ای نکنند، او را مشاور مدیریت میکنند
اروپا: اگر کسی از کار برکنار شود، عذرخواهی میکند و حتی ممکن است محاکمه شود
افغانستان: اگر کسی از کار برکنار شود، طی مراسم باشکوهی از او تقدیر میشود و پست مدیریت جدید میگیرد
اروپا: مدیران بصورت مستقل استخدام و برکنار میشوند، ولی بصورت گروهی و هماهنگ کار میکنند
افغانستان:مدیران بصورت مستقل و غیرهماهنگ کار میکنند، ولی بصورت گروهی استخدام و برکنار میشوند
اروپا: برای استخدام مدیر، در روزنامه آگهی میدهند و با برخی مصاحبه میکنند
افغانستان:برای استخدام مدیر، به فرد مورد نظر تلفن میکنند
اروپا: زمان پایان کار یک مدیر و شروع کار مدیر بعدی از قبل مشخص است
افغانستان: مدیران در همان روز حکم مدیریت یا برکناریشان را میگیرند
اروپا: همه میدانند درآمد قانونی یک مدیر زیاد است
افغانستان: مدیران انسانهای ساده زیستی هستند که درآمدشان به کسی ربطی ندارد
اروپا: شما مدیرتان را با اسم کوچک صدا میزنید
افغانستان: شما مدیرتان را صدا نمیزنید، چون اصلاً به شما وقت ملاقات نمیدهد
اروپا: برای مدیریت، سابقه کار مفید و لیاقت لازم است
افغانستان: برای مدیریت، مورد اعتماد بودن کفایت میکند

تفاوت‌های من و رئیسم

وقتی من یک کاری را دیر تمام می‌کنم، من کند هستم.

وقتی رئیسم کار را طول دهد، او دقیق و کامل است.

*

وقتی من کاری را انجام ندهم، من تنبل هستم.

وقتی رئیسم کاری را انجام ندهد، او مشغول است.

*

وقتی کاری را بدون اینکه از من خواسته شود انجام دهم، من قصد دارم خودم را زرنگ جلوه دهم.

وقتی رئیسم این کار را کند، او ابتکار عمل به خرج داده است.

*

وقتی من سعی در جلب رضایت رئیسم داشته باشم، من چاپلوسم.

وقتی رئیسم، رئیسش را راضی نگاه دارد، او همکاری می‌کند.

*

وقتی من اشتباهی کنم، من نادان هستم.

وقتی رئیسم اشتباه کند، او مانند دیگران یک انسان است.

*

وقتی من در محل کارم نباشم، من یک جایی خارج از محل کار در حال گشت‌زدن هستم.

وقتی رئیسم در دفترش نباشد، او مشغول انجام امور سازمان است.

*

وقتی یک روز مرخصی استعلاجی داشته باشم، من همیشه مریض هستم.

وقتی رئیسم در مرخصی استعلاجی باشد، او حتماً خیلی بیمار است.

*

وقتی من مرخصی بخواهم، باید یک جلسه دلیل و توجیه بیاورم.

وقتی رئیسم به مرخصی برود، باید می‌رفت چون خیلی کار کرده است.

*

وقتی من کار خوبی انجام می‌دهم، رئیسم هرگز به خاطر نمی‌آورد.

وقتی من کار اشتباهی انجام دهم، رئیسم هرگز فراموش نمی‌کند.

8 تکنيک براي شيره ماليدن سر رئيس!

1 ـ سعي کنيد هنگام تردد در راهروهاي اداره هميشه پرونده زير بغل داشته باشيد :
به اين ترتيب به نظر کارمند سخت کوشي مي رسيد که قرار است در جلسه مهمي شرکت کنيد . کساني که دستخالي اين طرف و آن طرف مي روند عاطل و باطل به نظر مي رسند و تصور عموم از کساني که « روزنامه » زير بغل دارند اين است که زير کار در مي روند به جاي آن وقت خود را صرف خواندن روزنامه و حل جداولش مي کنند .

2 ـ براي اينکه به نظر برسد سرتان شلوغ است ، از کامپيوتر استفاده کنيد .
استفاده از کامپيوتر در نگاه خيلي از کساني که چشم شان به شما مي افتد مترادف « کار » است در حالي که شما مي توانيد فرصت را مغتنم شمرده و ايميل هاي شخصي دريافت و ارسال نماييد ، چت کنيد در مورد موضوعات مورد علاقه خود search کنيد ، وبلاگها و سايت هاي مورد علاقه خود را نگاه کنيد و بدون اينکه ذره اي کار انجام داده باشيد حسابي خوش بگذرانيد و اگر زماني توسط رئيستان گير افتاديد ( که حتماً گير مي افتيد ) بهترين دفاع اين است که ادعا کنيد در حال يادگيري نرم افزار جديدي هستيد که به نوعي به کارتان مرتبط است .

3 ـ ميز کارتان را به هم بريزيد :
اطراف خودتان را حسابي با اسناد و جزوات و اوراق پر کنيد . در نگاه افراد حجم کاري که ديده مي شود مهم است . اگر مي دانيد قرار است کسي در دفتر کارتان در مورد کارش با شما ديدار داشته باشد اسناد و مدارک مربوط به او را در ميان اوراق خود گم و گور کنيد و بعد در حضور او دنبالشان بگرديد .

4 ـ از منشي تلفني استفاده کنيد و حتي المقدور به تماس ها پاسخ ندهيد :
افراد براي اين که چيزي به شما بدهند با شما تماس نمي گيرند ، آن ها تماس مي گيرند تا شما براي آنها کاري انجام دهيد و فقط بلدند براي شما دردسر بسازند و اين منصفانه نيست !!!

5 ـ ظاهري آشفته و پريشان داشته باشيد ! :
ظاهر پريشان شما رئيس تان را متقاعد مي کند که سر شما حسابي شلوغ
است .

6 ـ کاري کنيد که به نظر برسد تا دير وقت کار مي کنيد !:
هميشه دير دفتر را ترک کنيد به خصوص زماني که رئيس تان در اداره است . مي توانيد از اين فرصت براي خواندن مجلات ، کتاب ها و سرگرمي هاي اين چنيني که هميشه قصد انجامشان را داشتيد ولي فرصت نکره ايد استفاده کنيد .

7 ـ آه بکشيد :
زماني که افراد زيادي اطرافتان هستند وانمود کنيد داريد به سختي کار مي کنيد و بعد با صداي بلند طوري که همه بشوند آه بکشيد . تصور حجم بالاي کاري که داريد انجام مي دهيد آنها را تحت تأثير قرار خواهد داد .

8 ـ از الفاظ قلمبه سلمبه استفاده کنيد :
اگر چنين واژه هايي بلد نيستيد معادل انگليسي کلمات مرتبط با حوزه کاريتان را پيدا کنيد و به خصوص هنگام صحبت کردن با مافوق خود به جاي کلمات فارسي از آنها در جملاتتان استفاده کنيد . مهم نيست که او متوجه آنچه مي گوييد ، مي شود يا خير ، مهم اين است که شما تأثير گذار به نظر مي رسيد .

ولي يک توصيه :
هر وقت تصميم گرفتيد سر رئيستان شيره بماليد حواستان به لقمه حرامي که ممکن است براي شما فرزندي معلول يا شايد معتاد و به طورکلي بدبختي به بار آورد ، باشيد .لقمه حلال به خانه ببريد و يک عمر سعادتمند باشيد . مراقب باشيد که تمام زمانتان را از لحظه ورود به محيط کار تا لحظه خروج ، به رئيستان فروخته ايد و همانگونه که مي دانيد کم فروشي در اسلام حرام است . مراقب بندگان خدا باشيد تا او مراقب شما باشد .
منبع:مجله راه موفقيت

طنز شعر سهراب

 

(طنز ِ طنز) :                                                                  (سهراب سپهری) :

 

اهل ایرانم                                                                     اهل کاشانم.

روزگارم بد نیست                                                           روزگارم بد نيست

بدهی ها دارم، و طلبکارانی، و دریغ از پولی                       تکه ناني دارم، خورده هوشي، سر سوزن ذوقي

مدرکی دارم، بغل کوره آب                                                مادري دارم، بهتر از برگ درخت

دوستانی، مایه ی رنج و عذاب                                          دوستانی، بهتر از آب روان

و خدایی که فراموش شده                                                و خدايي که در اين نزديکي است

بین ثروتمندان، توی آن برج بلند                                         لاي اين شب بو‌ها ، پاي آن کاج بلند

روی کشتی بر آب، توی قانون دلار                                     روي آگاهي آب، روي قانون گياه

 

من بدهکارم                                                                   من مسلمانم

قبله ام یک چک ناب                                                        قبله‌ام يک گل سرخ

جانمازم سکه، مهرم پول                                                  جانمازم چشمه، مُهرم نور

بانک، سجاده من                                                           دشت سجاده من

من از آن وام به صد زاری و خواهش گیرم                             من وضو با تپش پنجره‌ها مي‌گيرم

که درآن جریان دارد آه                                                      در نمازم جريان دارد ماه

جریان دارد اشک                                                             جريان دارد طيف

 

استخوان، پشت لباسم پیداست                                         سنگ از پشت نمازم پيداست

همه اعضای وجودم متزلزل شده است                                 همه ذرات نمازم متبلور شده است

من غذایم را وقتی می خوارم(!)                                          من نمازم را وقتي مي‌خوانم

که همه پولش را باد، برده باشد سر آن جیب لباس                که اذانش را باد، گفته باشد سر گلدسته سرو

من غذایم را، با کمی نان و کمی خون دلم می خوارم(!)         من نمازم را، پي «تکبيرة الاحرام» علف مي‌خوانم

یا کمی نان و پنیر                                                             پي «قد قامت» موج

 

کعبه ام جوجه کباب                                                          کعبه‌ام بر لب آب

کعبه ام توی خیالات است                                                  کعبه‌ام زير اقاقي‌هاست

کعبه ام هی الکی، می شود موی دماغ، میکند دل را داغ        کعبه‌ام مثل نسيم، مي‌رود باغ به باغ، مي‌رود شهر به شهر

قبض برق و آبم روی آن تاقچه است                                     «حجرالاسود» من روشني باغچه است

 

اهل ایرانم                                                                       اهل کاشانم

پیشه ام بیکاری ست                                                       پيشه‌ام نقاشي ست

گاه گاهی شعر چرندی دارم، می فروشم به شما                 گاه ‌گاهي قفسي مي‌سازم با رنگ، مي‌فروشم به شما

تا به پولی که از آن می گیرم                                              تا به آواز شقايق که در آن زنداني است

نفس معده ی من تازه شود                                               دل تنهايي‌تان تازه شود

چه خیالی، چه خیالی، ... می دانم                                   چه خيالي ، چه خيالي ، ... مي‌دانم

سفره ام بی نان است                                                      پرده‌ام بي جان است

خوب می دانم، کاغذ دفتر شعرم کاهی ست                        خوب مي‌دانم، حوض نقاشي من بي ماهي ست

 

برگرفته از وبلاگ طنز طنر